Sorry, only Polish, because I'm tired.

Wiele osób spisuje swoje sny. Ale moich nie da się opisać, więc postanowiłam... zrysować swoje koszmary (bo niestety 97% snów, które pamiętam to właśnie koszmary). A konkretniej ich "bohaterów". Będzie tego więcej, to jest pierwszy z nich. No i jak ktoś chce wiedzieć co dokładniej mi się śniło, no to niech czyta:

Śniło mi się, że właśnie takie oto coś spotkałam. Ni to żywe ni to martwe. Byłam małą dziewczynką. W ogóle się nie bojąc podeszłam do "niego" i zaczęłam go ubierać w jakieś ciuszki dla lalek (chociaż był duży, większy, niż dorosły mężczyzna, więc nie wiem jak go ubrałam, ale mniejsza, w końcu to sen) i malować mu po twarzy (dobra, to nie jest twarz, jego głowę tworzyła jakby piłka z kości, pękająca w kilku miejscach, z dwoma oczodołami - jednym pełnym a drugim pustym i niewielkim tworem przypominającym usta; wyrastała z niej para dużych, jakby kocich, czerwonych uszu) malować kredkami. Niestety wtedy owy "on" obudził się i mnie rozszarpał na strzę.py pazurami (i co dziwne nie obudziłam się, tylko wtedy zaczęłam całą scenę oglądać jakby nie z perspektywy tej dziewczynki, ale jakoś z boku). Później "on" rozpadł się, jego "głowa" potoczyła się po ziemi i z oczodołów zaczęła mu lecieć krew. I dopiero wtedy się obudziłam. Koniec.

Jak ktoś to przeczytał, to w ogóle gratulacje.
Wracając do rysunku, to starałam się go stworzyć tak, żeby oddawał "klimat" mojego koszmaru. I udało mi się jak najbardziej. Te wszystkie bazgroły i "efekty" dookoła postaci są właśnie takie psychodeliczne jak moje koszmary.

Dobrze, że koszmary są straszne tylko tak długo, jak je śnimy.

My Nightmare 2 - [link]